ΜΑΖΙΚΑ-ΤΑΞΙΚΑ-ΕΝΩΤΙΚΑ

ΜΑΖΙΚΑ-ΤΑΞΙΚΑ-ΕΝΩΤΙΚΑ

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ



  • Η καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς



Στις 20 Ιουλίου 1889, το ιδρυτικό συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς πήρε την εξής απόφαση: «Θα οργανωθεί μια μεγάλη διεθνής εκδήλωση για μια καθορισμένη ημερομηνία, με τέτοιο τρόπο, ώστε οι εργάτες σε όλες τις χώρες και σε όλες τις πόλεις ν' απευθύνουν ταυτόχρονα μια συγκεκριμένη μέρα, προς τις δημόσιες αρχές, ένα αίτημα για να καθοριστεί η εργάσιμη μέρα σε οκτώ ώρες και να τεθούν σε ισχύ οι άλλες αποφάσεις του Διεθνούς Συνεδρίου του Παρισιού.
Ενόψει του ότι μια τέτοια εκδήλωση έχει ήδη αποφασιστεί από την Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας στο συνέδριό της, το Δεκέμβρη του 1888 στο Σεντ Λούις για την 1η του Μάη 1890, η μέρα αυτή γίνεται δεκτή σαν η μέρα για τη διεθνή εκδήλωση. Οι εργάτες των διαφόρων χωρών θα πρέπει να οργανώσουν την εκδήλωση με τρόπο ανάλογο προς τις συνθήκες της χώρας τους» (Ουίλιαμ Φόστερ: «Η Ιστορία των τριών Διεθνών», Αθήνα 1975, σελ. 175).
Γιατί όμως η 1η Μάη; Ηταν η μέρα της μεγάλης απεργίας στο Σικάγο των ΗΠΑ με αίτημα την καθιέρωση της 8ωρης εργάσιμης μέρας, αντί της 10ωρης, 11ωρης έως και 14ωρης που ήταν ως τότε. Απεργία η οποία συνεχίστηκε και τις επόμενες μέρες και που βάφτηκε στο αίμα των εργατών από το χτύπημα αστυνομίας με εντολή των καπιταλιστών, ενώ οι ηγέτες, πρωτεργάτες των τότε εργατικών κινητοποιήσεων για το 8ωρο καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν.
Ετσι η 1η Μάη του 1886 αποφασίστηκε να καθιερωθεί ως η Εργατική Πρωτομαγιά.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
 Το 1884, στο συνέδριό της η νεοσύστατη, τότε, Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας αποφάσισε ότι η 1η Μάη του 1886 θα είναι ημέρα ενός εκτεταμένου απεργιακού αγώνα των εργατών, με σκοπό την καθιέρωση του Οχτάωρου. Την απόφαση αυτή, στη συνέχεια, την πήρε στα χέρια της η ίδια η εργατική τάξη των Ηνωμένων Πολιτειών και την έκανε πράξη. Οσο, δε, πλησίαζε η εν λόγω ημερομηνία, τόσο περισσότερο ζούσαν οι Αμερικανοί εργάτες τον πυρετό της μάχης. Είχαν δημιουργήσει, μάλιστα, κι ένα τραγούδι για το Οχτάωρο, το οποίο έλεγε:
«Σκοπεύουμε ν' αλλάξουμε τα πράγματα.
Οχι πια να μοχθούμε απ' τα χαράματα.
Ισα - ίσα μόνο για να ζούμε,
Να μην έχουμε ποτέ μια ώρα για να σκεφτούμε.
Θέλουμε να νιώσουμε τον ήλιο,
Θέλουμε να μυρίσουμε τ' άνθη
Είμαστε σίγουροι πως είναι θέλημα θεού
Και τ' αποφασίσαμε να έχουμε οχτάωρο.
Καλούμε τις δυνάμεις από
Ναυπηγεία κι εργοστάσια:
Οχτώ ώρες για εργασία, οχτώ ώρες για
ανάπαυση
κι οχτώ ώρες για ό,τι θέλουμε»
Στην πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886, στις ΗΠΑ, γύρω στο μισό εκατομμύριο εργάτες παράτησαν τη δουλιά τους και συνενώθηκαν στους δρόμους του αγώνα. Σημαντικές απεργίες και διαδηλώσεις έγιναν στις περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις, αλλά και στις μικρές πόλεις και κωμοπόλεις. Επίκεντρο, όμως, του αγώνα αναδείχτηκε το Σικάγο, με 90.000 διαδηλωτές στους δρόμους. Ηταν τόσο μεγάλη και τόσο επιβλητική η κινητοποίηση της εργατικής τάξης του Σικάγου, που οι καπιταλιστές θεώρησαν πως έπρεπε να επιβληθούν δυναμικά. Ετσι,ραγματοποίησαν ένα από τα πιο επαίσχυντα εγκλήματά τους σε βάρος των εργατών. Στις 3 Μάη, η αστυνομία πυροβόλησε εν ψυχρώ εναντίον εργατών που διαδήλωναν - κατά των απεργοσπαστών - έξω από το εργοστάσιο θεριστικών μηχανών «Μακ Κόρμικ». Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθούν εν ψυχρώ 4 διαδηλωτές και να τραυματιστούν αρκετοί. Την επομένη, 4 Μάη, η εργατική τάξη του Σικάγου πραγματοποίησε διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Χέιμαρκετ, όπου κάποιος προβοκάτορας έριξε βόμβα, σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας πάνω από 70 αστυνομικούς. Οι υπόλοιποι αστυνομικοί ανασυγκροτήθηκαν κι άρχισαν να πυροβολούν εναντίον του πλήθους, προκαλώντας πλήθος τραυματιών και τουλάχιστον ένα νεκρό. Τις επόμενες μέρες, πέθαναν άλλοι έξι τραυματίες αστυνομικοί, αλλά ο θάνατός τους ήταν συνέπεια τραυματισμών που υπέστησαν από τους αδιάκριτους πυροβολισμούς των συναδέλφων τους.
Η, από κάθε άποψη, τραγωδία του Χέιμαρκετ έδωσε την ευκαιρία στο αστικό κράτος να προχωρήσει σε συλλήψεις εργατών ηγετών. Συγκεκριμένα, συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε σκηνοθετημένη δίκη οχτώ άνθρωποι, που είτε δε βρίσκονταν στην πλατεία του Χέιμαρκετ, όταν ρίχτηκε η βόμβα, είτε δεν ήταν σε θέση, έμμεσα ή άμεσα, να έχουν την παραμικρή εμπλοκή σ' αυτήν την υπόθεση. Τελικά, από τους 8, οι Πάρσανς, Σπάις, Φίσερ και Εγκελ απαγχονίστηκαν στις 11 Νοέμβρη 1887, ο Λιγκ βρέθηκε νεκρός στο κελί του και οι Νιμπ, Σουάμπ και Φίλντεν καταδικάστηκαν σε πολλά χρόνια καταναγκαστικά έργα. (Ουίλ. Φόστερ: «Ιστορία του Παγκόσμιου Συνδικαλιστικού Κινήματος», τόμος Α` σελ. 144 - 145, Φ. Φόνερ, στο ίδιο σελ. 37 - 52 και Γ. Κορδάτου: «Η Κόκκινη Πρωτομαγιά», περιοδικό «ΝΕΟΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ» Απρίλης 1932).
Η πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 είχε ως αποτέλεσμα 185.000 εργάτες να κερδίσουν το 8ωρο και τουλάχιστον 200.000 εργάτες να μειώσουν το χρόνο εργασία τους από τις 12 στις 10 και 9 ώρες. Σε πολλές, επίσης, περιοχές, κερδήθηκε η ημιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία. Ηταν λογικό, επομένως, να υιοθετηθεί η Πρωτομαγιά ως η παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης. Αρχισε δε να γιορτάζεται ως τέτοια από το 1890. Εκείνη ακριβώς τη μέρα, την 1η Μάη του 1890, ο Ενγκελς σημείωνε, ανάμεσα σε άλλα, στον πρόλογο της γερμανικής έκδοσης του Κομμουνιστικού Μανιφέστου: «Σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές, το προλεταριάτο της Ευρώπης και της Αμερικής επιθεωρεί τις δυνάμεις του, που για πρώτη φορά κινητοποιούνται σε μια στρατιά, κάτω από μια σημαία και για έναν άμεσο σκοπό: Για το νομοθετικό καθορισμό της κανονικής οχτάωρης εργάσιμης ημέρας, που διακηρύχτηκε ακόμα από το 1866, από το Συνέδριο της Διεθνούς στη Γενεύη και ξανά ύστερα από το Εργατικό Συνέδριο του Παρισιού στα 1899. Και το θέαμα της σημερινής μέρας θα δείξει στους καπιταλιστές και στους γαιοχτήμονες όλων τω χωρών ότι οι προλετάριοι όλων των χωρών είναι σήμερα πραγματικά ενωμένοι.
Ας ήταν ο Μαρξ πλάι μου να το 'βλεπε αυτό με τα ίδια του τα μάτια.



  • Γυναίκες που «έπεσαν» την Πρωτομαγιά


Ματοβαμμένες οι πρώτες - κι όχι μόνον - Πρωτομαγιές του εργατικού κινήματος. Οι περισσότεροι γνωρίζουν για την πρώτη αιματηρή εργατικήΠρωτομαγιά στο Σικάγο, το 1886.
Πόσοι, όμως, γνωρίζουν τη δεύτερη Πρωτομαγιά, όταν αιματοκύλησαν τους απεργούς υφαντουργούς στο Φουρμί της Βόρειας Γαλλίας το 1891; Πόσοι - και πόσες - ξέρουν ότι ανάμεσα στους εννέα νεκρούς και τους εβδομήντα τραυματίες, πρωταγωνιστούσαν νέες κοπέλες και παιδιά;
Ακριβώς ένα χρόνο πριν από τους τουφεκισμούς στο Φουρμί, οι εργατικές κινητοποιήσεις για την Πρωτομαγιά του 1890 είχαν τρομάξει τόσο την αστική τάξη, ώστε είχαν θέσει κυριολεκτικά το Παρίσι σε κατάσταση πολιορκίας. Ολόκληρα συντάγματα είχαν συγκεντρωθεί στην πρωτεύουσα. Πραγματική επιστράτευση!
Στο Φουρμί, ένα χρόνο μετά, είχε οργανωθεί εκ των προτέρων μια στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των πιθανών απεργών. Ο δήμαρχος Ογκιστ Μπερνιέ και ο πρόεδρος της Ενωσης των Βιομηχάνων, Σαρλ Μπελέν, είχαν ανάμειξη στην παρουσία του στρατού. Από το πρωί, όταν οι εργάτες συγκεντρώθηκαν μπροστά στο υφαντουργείο «Το Απαράμιλλο», για να παρακινήσουν αυτούς που βρίσκονταν μέσα να ενωθούν μαζί τους στη διαδήλωση, μια ομάδα στρατιωτών υπό τις διαταγές ενός υπολοχαγού συνέλαβε πολλούς άντρες. Οταν οι γυναίκες τους και οι σύντροφοί τους διαμαρτυρήθηκαν, τους διαβεβαίωσαν ότι θα τους άφηναν ελεύθερους το μεσημέρι. Ψεύτικες υποσχέσεις! Η οργή των εργατών άρχισε να φουντώνει. Το απόγευμα, η οργή αυτή εκφράστηκε σε διαδήλωση...
Τα πυρρόξανθα μαλλιά πέταξαν...
«Ομως, γράφει ο Ροζέ Μπορντιέ σε άρθρο του με τίτλο "Πυροβολήστε, δεν είναι παρά εργάτες", η διαδήλωση αυτή δεν ήταν πυκνή και δεν έδειχνε ιδιαίτερα απειλητική - υπήρχαν μάλιστα και μερικές εκδηλώσεις χαράς. Και η χαρά όμως δεν είναι αποδεκτή. Πυρ!».
Να πώς περιγράφει ο ίδιος συγγραφέας τη συγκλονιστική σκηνή του φονικού στο βιβλίο «Η Μαύρη Βίβλος του Καπιταλισμού» (εκδόσεις «Λιβάνης»): «Μια εικοσάχρονη νεαρή κοπέλα, η Μαρί Μπολντό, βάδιζε επικεφαλής της πορείας, κρατώντας ένα κλαδί με λευκάνθεμα. Πυρ!
Καθώς οι σφαίρες τη βρήκαν στο πρόσωπο, τα μαλλιά της Μαρί κυριολεκτικά αποκολλήθηκαν από το κεφάλι της, τα μακριά πυρρόξανθα μαλλιά της πετούσαν στον αέρα μαζί με τα λευκάνθεμα κάτω από το όμορφο φως του ήλιου του Βορρά και - αντέχετε να ακούσετε αυτήν τη λεπτομέρεια; - τα μαλλιά της δε βρέθηκαν ποτέ. Το μόνο που βρέθηκε στη γωνιά του πεζοδρομίου ήταν κομμάτια από μυαλά και οστά...».
«Φτάνει! Φτάνει, θα πείτε εσείς με τις ευαίσθητες ψυχές, που γνωρίζετε τόσο καλά να προσεύχεστε για τη σωτηρία της ψυχής και για την άνοδο του Χρηματιστηρίου. Φτάνει! Μα τι νομίζετε! Αυτές οι λεπτομέρειες μάς προκαλούν την ίδια απέχθεια που προκαλούν και σ' εσάς. Ποιος, όμως, είναι υπεύθυνος γι' αυτές; Οι νεκροί ήταν εννιά»...
Ο ταγματάρχης Σαπίς, που έδωσε δυο φορές το παράγγελμα στους στρατιώτες να ανοίξουν πυρ, παρασημοφορήθηκε αργότερα από το στρατηγό Γκαλιφέ. Αυτός ήταν επικεφαλής των δυνάμεων που κατέστειλαν την Κομμούνα του Παρισιού.
Τα ονόματα των νεκρών της Πρωτομαγιάς είναι γραμμένα σε μια στήλη στο Φουρμί - και η Μαρί δεν ήταν η μόνη που δολοφονήθηκε: Ηταν οι: Λουίζ Ιμπλέ, είκοσι χρόνων, Σαρλ Λερουά, είκοσι ενός, Γκιστάβ Πέστιο, δεκάξι χρόνων, Εμίλ Σεγκό, τριάντα, Φελίσι Τονελιέ δεκαεφτά χρόνων, Μαρί Μπλοντό είκοσι, Εμιλ Κορνάιγ δέκα χρόνων, Ματί Ντιό δεκαεφτά και Κλεμπέρ Ζιλοτό δεκαεννέα χρόνων. Οταν τον χτύπησαν, κουνούσε πάνω από το κεφάλι του τη γαλλική σημαία... Και ο δεκάχρονος Εμίλ Κορνάιγ; Ο μικρός με το αδύναμο κορμάκι του, διάτρητο από σφαίρες, άφησε την τελευταία του πνοή μπροστά στο καφενείο «Χρυσό δαχτυλίδι», όπου προσπάθησε να βρει καταφύγιο...


  • ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 1944


«Θυσιαστήριο της Λευτεριάς»
Τέτοια μέρα δεν ξανάζησε η Καισαριανή...
Γεμάτη θάνατο...
Γεμάτη περηφάνια...
«...Οι άντρες βγάζανε στο πέρασμά τους τα καπέλα, οι γυναίκες τρέχανε και κουβαλούσανε λουλούδια κι όλοι ήταν θαρρείς σαν υπνωτισμένοι απάνω από τις σταγόνες το αίμα τους, που 'τρεχε κι έπηζε κι η γης δεν το έπινε και γινότανε αυλάκια... Μέσα στο χώρο της εκτέλεσης, οι εργάτες του δήμου κουβάλησαν από το δίπλα χωράφι με φτυάρια πολύ χώμα για να ρουφήξει το αίμα...». Λέει ο Θανάσης, για την Πρωτομαγιά του 1944, στο βιβλίο της Μέλπως Αξιώτη, «Πρωτομαγιές».
Συγκλονιστική η θυσία των 200 κομμουνιστών, από την Ακροναυπλία και την Ανάφη, που πλήρωσαν με τη ζωή τους το θάνατο του Γερμανού στρατηγού...
Κανείς δεν ήξερε, κανείς δε φανταζόταν, κανείς δεν μπορούσε να βγάλει σωστά το «λογαριασμό», πόσο κοστίζει σε ελληνικό αίμα ένας στρατηγός του Χίτλερ... Μέχρι, που βγήκε η διαταγή...
«Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μίας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως ένα Γερμανό στρατηγό και τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν:
1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μαΐου 1944.
2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωρίων.
Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Ελληνες εθελονταί (σ.σ. ταγματασφαλίτες και λοιποί "πατριώτες") εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς.
Ο στρατιωτικός διοικητής Ελλάδος».
Και ήτανε μουντή, λένε, εκείνη η Πρωτομαγιά... Σαν να θρηνούσε ο ουρανός το θάνατο των 200 παλικαριών...
Ο δρόμος από το Χαϊδάρι μέχρι την Καισαριανή γέμισε ρούχα, σημειώματα, περηφάνια και πατριωτισμό. Κανείς δε λύγισε. Κανείς δε ζήτησε να του χαριστεί η ζωή. Μόνο εκδίκηση ζητούσαν και αγώνα για τη λευτεριά. Αλλωστε, η ζωή κατακτάται, δε χαρίζεται...
Στην πρώτη γραμμή ο Ναπολέων Σουκατζίδης, ο κομμουνιστής, ο οποίος μπορούσε να ζήσει και να πάει άλλος στο εκτελεστικό απόσπασμα στη θέση του, απέδειξε το μεγαλείο του, λέγοντας ΟΧΙ...
Τα σημειώματα γράφτηκαν με αίμα, πάνω σε κομμάτια από ύφασμα και ρίχτηκαν στο δρόμο. Παράκληση στους περαστικούς, να γίνουν αγγελιοφόροι θανάτου, στις οικογένειες των ηρώων...
«Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος» (Νίκος ΜΑΡΙΑΚΑΚΗΣ).

«Αγαπημένοι μου, ο θάνατός μου δε θα πρέπει να σας λυπήσει, αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη που διεξάγετε. Σφίξτε τις καρδιές σας και βγείτε παλικάρια απ' τη νέα δοκιμασία. Ετσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ. Με πολλή αγάπη. Σας φιλώ Μήτσος ΡΕΜΠΟΥΤΣΙΚΑΣ».

«Φώτην Σουκατζίδην, Αρκαλοχώρι, Ηρακλείου, Κρήτης,
Πατερούλη,
Πάω για εκτέλεση, να 'σαι περήφανος για τον μονάκριβο γιο σου. Ν' αγαπάς και να λατρεύεις την κορούλα σου και την αδερφούλα μου, κι οι δυο μεγάλοι άνθρωποι.
Γεια, γεια πατερούλη. Ναπολέων ΣΟΥΚΑΤΖΙΔΗΣ».
Σημειώματα, ελπίδα για το μέλλον. Δεσμευτικά για τη συνέχιση του αγώνα μέχρι τη λευτεριά...
Δέκα φορτηγά χρειάστηκαν, να μεταφέρουν τους διακόσιους, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Η είδηση για την εκτέλεση διαδόθηκε σαν αστραπή. Πλήθος κόσμου μαζεύτηκε κι έψαχνε αν είναι κάποιος δικός του στα καμιόνια του θανάτου.
Και έφτασαν στον τόπο της θυσίας. Ανά εικοσάδες γίνονταν οι εκτελέσεις. Δέκα φορές. Κι ο τοίχος της Καισαριανής κόκκινος. Το αίμα ζεστό κι υπάλληλοι του δήμου, να προσπαθούν να το μαζέψουν. Οι μελλοθάνατοι 'βαζαν τους νεκρούς στα φορτηγά. Πολλοί δεν πέθαναν αμέσως. Ξεψύχησαν στο δρόμο. Ηρωικές και οι τελευταίες τους λέξεις, «Ζήτω η λευτεριά. Εκδίκηση. Πεθαίνουμε για τη λευτεριά και τη λαοκρατία. Ζήτω το ΕΑΜ».
Κατάρες κι αναθέματα αντηχούσαν στην Καισαριανή. Θρήνος και οδυρμός ζωγράφιζαν εκείνη τη μέρα με τα πιο σκοτεινά χρώματα κι έγραφαν με το αίμα των 200 κομμουνιστών τις πιο περήφανες σελίδες της νεότερης ιστορίας.
Απομεσήμερο Δευτέρας, τέλειωσαν οι εκτελέσεις. Και οι 200. Μέχρι το βράδυ, λένε, τους είχαν θάψει όλους. Διακόσιοι τάφοι άνοιξαν, δεν μπόρεσαν όμως να θάψουν το κουράγιο, την ανδρεία και την αυταπάρνηση των αγωνιστών της Καισαριανής. Διακόσιοι θάνατοι, που ανάστησαν τη φλόγα για τη λευτεριά...
«...Μόνο θυμηθείτε το αν η ελευθερία δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας».
 ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ - ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ...











Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018

1η Μάη



                                                             



ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΡΟΔΟΥ
                                                              ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
                                                               1η Μάη 2018
                          Ενάντια στην εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο
για την τελική νίκη των λαών.
ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10ΠΜ  ΣΤΗ  ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΥΠΡΟΥ

Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες

-Η 1η Μάη είναι Απεργία, ήμερα της παγκόσμιας εργατικής τάξης, επιθεώρησης των δυνάμεων μας και εφαλτήριο νέων αγώνων. Τιμάμε τους νεκρούς μας, του Σικάγο το 1886, τους καπνεργάτες του Μάη του 36, τους διακόσιους της Καισαριανής της πρωτομαγιάς του 44. Τιμάμε όλους όσους έδωσαν την ζωή τους, για να έχουμε δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή, με μισθούς που να ικανοποιούν τις ανάγκες μας, σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, ελεύθερο χρόνο, κοινωνική ασφάλιση, για να ζήσουμε σε ένα κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, σε ένα κόσμο χωρίς πολέμους, προσφυγιά.
-Η 1η Μάη του 2018 μας βρίσκει μπροστά σε σύνθετες εξελίξεις.
-Μετά από 9 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης, στην οποία ματώσαμε για να σωθούν τα μονοπώλια, τα κυβερνητικά επιτελεία ετοιμάζονται για τη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης η οποία θα είναι το ίδιο οδυνηρή για τα λαϊκά στρώματα.
-Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μιλάει για έξοδο από τα μνημόνια και για «δίκαιη ανάπτυξη». Ετοιμάζεται να ψηφίσει τα 88 προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης και προετοιμάζει το επόμενο μνημόνιο το οποίο θα πλασαριστεί από τον Αύγουστο ως το «Εθνικό στρατηγικό σχέδιο». Ένα σχέδιο που έχει τη σύμφωνη γνώμη των κομμάτων του κεφαλαίου.
-Κανείς εργαζόμενος δεν πρέπει να έχει αυταπάτες για το ποιος θα είναι ο ωφελημένος από μια τέτοια ανάπτυξη! Αυτή θα στηριχτεί στα συντρίμμια των δικαιωμάτων μας, στην καλλιέργεια χαμηλών απαιτήσεων από τη μια και φρούδων ελπίδων από την άλλη που θα μοιράζει απλόχερα η κυβέρνηση.

-Μόνο ο οργανωμένος ταξικός αγώνας μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για δουλειά, ζωή με δικαιώματα με βάση την εποχή μας και τις ανάγκες μας.

-Το δρόμο τον δείχνουν σήμερα τα σωματεία, οι ομοσπονδίες, τα εργατικά κέντρα, οι αγωνιστές συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και οργανώνουν την πάλη για όλα όσα αφορούν τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Πρωτοστατούν στον αγώνα για κλαδικές συμβάσεις με δικαιώματα και αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, ενάντια στους πλειστηριασμούς, για την υγεία και την παιδεία των παιδιών του λαού, σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες.
-Την ίδια ώρα η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ συνεχίζει τον υπονομευτικό της ρόλο. Στήριξε χωρίς καν προσχήματα την κυβέρνηση για να περάσει τα μέτρα της τρίτης αξιολόγησης, ακόμα και τον περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας! Πριν λίγες μέρες έτρεξε στα κρυφά κατά παραγγελία της μεγαλοεργοδοσίας να υπογράψει για άλλη μία χρονιά το πάγωμα των μισθών νομιμοποιώντας τον επαίσχυντο διαχωρισμό σε μισθό 586 ευρώ και τα 511 για κάτω των 25 ετών, για να μην έχει εμπόδια η ανάπτυξη που έρχεται!
-Είναι επιτακτική πλέον η ανάγκη της ανασύνταξης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, της αλλαγής των συσχετισμών δυνάμεων. Είναι ανάγκη να μαζικοποιηθούν τα συνδικάτα με την νέα βάρδια της εργατικής τάξης, να σπάσουμε το απόστημα του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού!
-Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ έφτασε στο σημείο να επιλέξει την 1Η ΜΑΗ για την απελευθέρωση των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων για χρέη στις τράπεζες και στο δημόσιο ακόμα και για 500 ευρώ! Ρίχνουν πάνω στον λαό τα κοράκια των τραπεζικών ομίλων, ετοιμάζουν 130.000 πλειστηριασμούς! Είναι καθήκον απέναντι στους εργαζόμενους, στην ιστορία του εργατικού κινήματος, τα συνδικάτα να μπουν μπροστά και να κάνουν πράξη το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».






Συνάδελφοι, εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες,

-Η κυβέρνηση, υπηρετεί τις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων, των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, με την αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει. Ταυτόχρονα προωθεί τα συμφέροντά τους και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, παίρνοντας ενεργά μέρος στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, συμμετέχοντας σε πολεμικές νατοϊκές επεμβάσεις ενάντια σε άλλους λαούς, με διακηρυγμένο στόχο τη λεγόμενη “γεωστρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας”.
-Η βάρβαρη πολιτική που τσακίζει τους εργαζόμενους είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος με τη συμμετοχή της χώρας στις νατοϊκές επεμβάσεις, με την μετατροπή όλης της Ελλάδας από τον Έβρο ως την Κρήτη σε ορμητήριο των αμερικανονατοικών, σε ένα απέραντο πεδίο βολής!
-Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μας μπλέκει όλο και πιο πολύ στον καυγά των μονοπωλίων για το μοίρασμα των ενεργειακών πηγών και των δρόμων μεταφοράς τους. Έχει τεράστιες ευθύνες, αποδείχτηκε το μεγαλύτερο πλυντήριο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού! Όχι μόνο διατηρεί και αναβαθμίζει τη βάση της Σούδας, αλλά μέσα σε μόλις δύο χρόνια γέμισε την Ελλάδα αμερικάνικες νατοϊκές βάσεις, στην Αλεξανδρούπολη, στον Άραξο, την Ανδραβίδα, το Άκτιο, στην Λάρισα, στην Σύρο! Δεν θα διστάσουν να μπλέξουν το λαό μας σε επικίνδυνους πολεμικούς σχεδιασμούς για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών. Απαιτείται επαγρύπνηση από τον λαό. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους γειτονικούς λαούς, με τον τούρκικο λαό, τους λαούς των Βαλκανίων.
-Την ίδια ώρα μαίνεται για 7ο χρόνο ο πόλεμος στην Συρία, όπου οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πολεμούν για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών με τον λαό της Συρίας να βρίσκεται στην δίνη της βαρβαρότητας.
-Οι πρόσφυγες εγκλωβισμένοι στην Τουρκία και στα νησιά του Αιγαίου προσπαθούν να βρουν διέξοδο στην Ευρώπη. Γέμισε με πνιγμένους πρόσφυγες το Αιγαίο. Όλη η ανατολική Μεσόγειος έχει γίνει πεδίο πολεμικών ετοιμασιών, απόρροια των εξορύξεων πλουτοπαραγωγικών πηγών από μονοπωλιακούς ομίλους. Το κράτος-δολοφόνος, το Ισραήλ, συνεχίζει την σφαγή αμάχων. Η Τουρκία μπήκε στο Αφριν και απειλεί το Αιγαίο, ενώ η ελληνική κυβέρνηση καθησυχάζει τον λαό.
-Σε αυτές τις συνθήκες η εργατική τάξη της χώρας μας, η παγκόσμια εργατική τάξη τιμά την 1η του Μάη σηκώνοντας τείχος αντίστασης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, κύμα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες, απομονώνουμε τους εθνικιστές φασίστες σε κάθε χώρα.
-Η μεγαλύτερη τιμή στους αγώνες, στις θυσίες των συντρόφων μας που έπεσαν στην ανειρήνευτη πάλη των τάξεων για δικαιώματα, για κοινωνική απελευθέρωση, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο,, είναι η συνέχιση του ταξικού αγώνα, στον ίδιο χαραγμένο δρόμο για την τελική νίκη των λαών.

-Πυκνώνουμε τις γραμμές των συνδικάτων μας, βγαίνουμε στην αντεπίθεση! Απαιτούμε εδώ και τώρα την απεμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επεμβάσεις του ΝΑΤΟ. Έξω η Ελλάδα από ΝΑΤΟ και ΕΕ.
Καμία αλλαγή συνόρων και των συνθηκών που τα κατοχυρώνουν!
-Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου. Να γυρίσουν τώρα πίσω ελληνικά πλοία, αεροπλάνα, στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων.
-Απαιτούμε τώρα να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο, καμία δαπάνη για νατοϊκούς εξοπλισμούς.
-Απομονώνουμε τον εθνικισμό και τους εγκληματίες δολοφόνους ναζιστές της Χρυσής Αυγής από κάθε χώρο εργασίας, από κάθε γειτονιά.
-Σύγχρονοι Δούλοι για τα κέρδη των αφεντικών δεν θα γίνουμε!
-Απαιτούμε αυξήσεις σε μισθούς και μεροκάματα. Κανένας εργαζόμενος χωρίς ΣΣΕ, κανένας κάτω από 751 βασικό μισθό, κανένας ανασφάλιστος, μέτρα προστασίας υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
-Προσλήψεις σε παιδεία, υγεία εδώ και τώρα. Δώστε λεφτά για παιδεία και υγεία όχι για του ΝΑΤΟ ΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ!
-Το φλογερό σύνθημα που γεννήθηκε μέσα σε μεγάλους αγώνες και εξεγέρσεις μας οδηγεί σήμερα περισσότερο από ποτέ:
-Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!

ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ  ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10ΠΜ  ΣΤΗ  ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΥΠΡΟΥ

                                                             ΖΗΤΩ Η 1Η ΜΑΗ

                                           ΖΗΤΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ



Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ



                            






        ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


       Η ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΝΟΤΙΑΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. ΣΑΣ 

          ΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ:


<<ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.  -100 ΧΡΟΝΙΑ  ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΘΥΣΙΩΝ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΝΕΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ >>


       ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΦΛΕΒΑΡΗ 2018 // ΩΡΑ  7ΜΜ. 

               ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΡΟΔΟΥ 
ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΤΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.

                       ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ 

ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΠΡΟΒΟΛΗ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ 

ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΚΕΙΜΕΝΑ.

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

ΑΠΕΡΓΙΑ 14Η ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Όλες και όλοι στην απεργία στις 14 Δεκέμβρη!
Όλοι και όλες στην απεργιακή συγκέντρωση

Στο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ , 10.00 πμ!
Περνάμε στην αντεπίθεση!
 Να δώσουμε μαχητική-αγωνιστική απάντηση στα νέα μέτρα πτώχευσης του εργαζόμενου λαού!
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,
 Να απαντήσουμε δυναμικά στη νέα λαίλαπα, στα νέα αντεργατικά μέτρα που ετοιμάζει η Κυβέρνηση.
Να μην αφήσουμε να περάσει η προπαγάνδα περί «τέλους» των μνημονίων το 2018, της «δίκαιης ανάπτυξης» και «καλύτερων ημερών» για τα λαϊκά στρώματα.
Να μην αφήσουμε να περάσουν τα σχέδιά τους για το κτύπημα του δικαιώματος στην απεργία.
Δεν είναι τυχαίο το κτύπημα στο δικαίωμα της απεργίας , του όπλου της εργατικής τάξης.
Η συμφωνία για το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης φέρνει νέα μέτρα τα οποία θα φορτωθούν στις πλάτες των εργαζομένων.
Θα συνεχίσει η φτωχοποίηση του λαού, η συνέχεια των κατασχέσεων.
Παράλληλα δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για να αυξήσουν τα κέρδη τους οι μεγαλέμποροι, οι πολυεθνικές και οι ξενοδόχοι χτυπώντας τις συλλογικές συμβάσεις.
Δεν σταματά να βαθαίνει την εμπλοκή  της χώρας μας σε επικίνδυνα μονοπάτια με την αναβάθμιση των Νατοϊκών βάσεων.
Να περάσουμε στην αντεπίθεση.
Να βάλουμε τέλος στα παραμύθια για την «δίκαιη ανάπτυξή» τους , που μόνο δεινά θα φέρει στο λαό.
Να μην χαθεί ούτε λεπτό.
 Τέρμα στην μοιρολατρία και την απογοήτευση.
Διεκδικούμε:
Υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης και επαναφορά με νόμο στα 751 ευρώ για όσους αμείβονται με το βασικό μισθό, ως ελάχιστη βάση για αυξήσεις στον κατώτερο μισθό. Κατώτερο μεροκάματο 33,57 ευρώ.
Να καταργηθεί με νόμο το αίσχος των μισθών πείνας, των 586 και 511 ευρώ και κανένας εργαζόμενος να μη βρίσκεται κάτω από τα 751 ευρώ.
Επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων.
Να καταργηθούν άμεσα όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που τσακίζουν τις Συλλογικές Συμβάσεις. Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς κανέναν χρονικό περιορισμό.
Όχι στις αντεργατικές αλλαγές που αλυσοδένουν τη λειτουργία των συνδικάτων, που εμποδίζουν την προκήρυξη απεργιών και την ανάπτυξη αγώνων των εργαζόμενων, τις εργατικές διεκδικήσεις.
Αφορολόγητο ατομικό όριο 20.000 ευρώ, προσαυξανόμενο 5.000 ευρώ για κάθε παιδί. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και όλων των χαρατσιών.
Απαγόρευση πλειστηριασμών για την εργατική – λαϊκή οικογένεια. Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη!
Επαναφορά των μειωμένων συντελεστών του ΦΠΑ. Να μην καταργηθούν οι μειωμένοι συντελεστές στα υπόλοιπα νησιά. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, νερό, ΔΕΗ, Υγεία, Παιδεία, θέρμανση. Να φορολογούνται με 45% τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου.
Όλες και όλοι στην απεργία στις 14 Δεκέμβρη!
 Όλοι και όλες στην απεργιακή συγκέντρωση
Στο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ , 10.00πμ!
                                                                                                             Δεκέμβρης 2017

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

ΑΠΕΡΓΙΑ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

14 Δεκέμβρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!
Όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις των συνδικάτων που συσπειρώνονται στο Π.ΑΜΕ
Τώρα είναι ώρα να δώσουμε τη δική μας απάντηση!
Κανένας στη δουλειά, κανένα σχολείο να μην ανοίξει. Όλοι στη μάχη για την οργάνωση και την επιτυχία της απεργίας.
Έχουμε τη δύναμη και τη θέληση να επιβάλουμε το δίκιο μας. Να παλέψουμε για την ικανοποίηση των δικαιωμάτων μας.
Αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά του 13ου – 14ου μισθού, ξεπάγωμα των Μισθολογικών Κλιμακίων.
Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα, από το δικαίωμα στην ΑΠΕΡΓΙΑ.
Μόνιμοι και μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων για την κάλυψη των άμεσων αναγκών των σχολείων.
Εξίσωση των δικαιωμάτων μονίμων και συμβασιούχων - αναπληρωτών εκπαιδευτικών.
Κάτω τα χέρια από το ωράριο των εκπαιδευτικών, μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα.
Εδώ και τώρα Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά. Καμιά σκέψη για πέρασμα των νηπιαγωγείων στους Δήμους. Δημόσια δωρεάν παιδεία για όλο το λαό, όχι παιδεία με κουπόνια και voucher.
Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία από τον κρατικό προϋπολογισμό, ούτε 1€ από τη τσέπη των λαϊκών οικογενειών για τη μόρφωση των παιδιών. Κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στην Παιδεία.
Λεφτά για τη μόρφωση των παιδιών όχι για το ΝΑΤΟ και τους πολεμικούς εξοπλισμούς.
Δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε!
Τα μέτρα της 3η αξιολόγησης που φέρνει η  κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι ένας ακόμα κρίκος στη βαριά αλυσίδα που έχουν δέσει στο λαό. Είναι αποτέλεσμα των μνημονίων που ψήφισαν μαζί με την κυβέρνηση η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα. Απαιτούνται και υπαγορεύονται από την Ε.Ε., τον ΣΕΒ και τους επιχειρηματικούς ομίλους που επιθυμούν ένα σεληνιακό τοπίο για εμάς τους εργαζόμενους για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους.
Προετοιμάζουν νέα μεγαλύτερη έφοδο στη ζωή και τα δικαιώματα μας!
Τα μέτρα αυτά δεν αποτελούν το «τέλος του μνημονίου» και την «αρχή μιας νέας σελίδας για τη χώρα» όπως υποστηρίζει η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της. Ήρθαν για να μείνουν! Ξηλώνουν εργατικά, λαϊκά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και θυσίες για να προετοιμάσουν νέα, μεγαλύτερη, επίθεση.
Αν το μέλλον που μας προετοιμάζουν είναι ρόδινο τότε γιατί φέρνουν νομοσχέδιο που απαγορεύει την απεργία; Βάζουν νέα εμπόδια στην οργάνωση των εργαζομένων, στο απεργιακό δικαίωμα, γιατί ξέρουν καλά ότι γρήγορα θα γεννηθούν νέοι, πιο μαζικοί και συντονισμένοι, αγώνες απέναντι στη βάρβαρη και ταξική πολιτική που γονατίζει τους εργαζόμενους στο όνομα της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Το φόβο μας να έχουν!!
Τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και οι ελευθερίες, το δικαίωμα στην απεργία κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα. Δεν θα τους αφήσουμε να τα πάρουν πίσω!
Ας σκεφτεί ο καθένας: Τα προαπαιτούμενα της αξιολόγησης που φέρνουν αλλά και οι σχεδιασμοί στην εκπαίδευση σηματοδοτούν το τέλος της επίθεσης;
Ο φετινός προϋπολογισμός φορτώνει επιπλέον 2,74 δις ευρώ στις πλάτες των εργαζομένων, ενώ παράλληλα προβλέπει «ζεστό χρήμα» για το κεφάλαιο. Μέχρι το 2060 έχουν συμφωνηθεί προϋπολογισμοί λιτότητας και φοροληστείας, θεόρατα πλεονάσματα που θα τα επωμιστούμε εμείς οι εργαζόμενοι. Αυτό είναι τέλος της επίθεσης;
Ανοίγουν άμεσα τους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας γιατί τα λεγόμενα «κόκκινα δάνεια» είναι αγκάθι για τις τράπεζες και τους «επενδυτές» που θέλουν «αναθέρμανση της αγοράς κατοικίας».  Αυτό είναι τέλος της επίθεσης;
Προαπαιτούμενο της 3ης αξιολόγησης είναι η αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών και η αύξηση των μαθητών ανά τμήμα.  Με το νόμο για τη ρύθμιση του εργάσιμου χρόνου των ιατρών, νομοθετούν την εργάσιμη εβδομάδα των 60 ωρών. Στόχος τους είναι η πλήρη διάλυση του ωραρίου των εργαζομένων. Σχεδιάζουν τη γενίκευση της διευθέτησης του εργάσιμου χρόνου σε όλους του κλάδους και στην εκπαίδευση. Η αύξηση του ωραρίου, η κινητικότητα, ο εκπαιδευτικός λάστιχο, η εντατικοποίηση είναι απαιτήσεις της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ.
Οι αλλαγές στην Προσχολική Αγωγή, η προσπάθεια από την κυβέρνηση να περάσει το Νηπιαγωγείο στους Δήμους δεν είναι οδηγός για όλο το Δημόσιο, για όλη την εκπαίδευση;
Οι σχεδιασμοί για το νέο Λύκειο και τον τρόπο πρόσβασης δε σηματοδοτούν ένα ακόμα πιο σκληρό, ταξικό και ανταγωνιστικό σχολείο;
Η αύξηση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, τα τεράστια κενά στην ειδική αγωγή, το μοίρασμα των εκπαιδευτικών της παράλληλης στήριξης σε 4 και 5 μαθητές, η μετακίνηση συναδέλφων μέχρι και σε 5 σχολεία για τη συμπλήρωση ωραρίου δεν είναι αποτελέσματα της πολιτικής των σκληρών περικοπών που συνεχίζονται από το σχέδιο του φετινού προϋπολογισμού;
Η πολιτική τους είναι απάνθρωπη και εγκληματική!
 Δίκαιη ανάπτυξη σ΄ ένα άδικο σύστημα δεν υπήρξε ποτέ ούτε θα υπάρξει!
Η περιβόητη «καπιταλιστική ανάπτυξη» που στο βωμό της μας σφαγιάζουν καθρεφτίζεται καθαρά στις λαϊκές περιοχές της Αττικής, στη Μάνδρα, τη Νέα Πέραμο και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Πνιγμένοι εργαζόμενοι και κατεστραμμένα σπίτια γιατί τα αντιπλημμυρικά έργα δεν είναι κερδοφόρα για το κεφάλαιο. Την ίδια στιγμή διόδια παντού και επιχειρηματικά μεγαθήρια γιατί αυτό επιβάλλει η κερδοφορίας τους.
Η «κοινωνική ευαισθησία» της κυβέρνησης φτάνει στο σημείο να κόβει το επίδομα των 300€ για φτωχές οικογένειας που έχουν παιδιά στο σχολείο και να απολύει αναπληρωτές με ανίατες ασθένειες!
Μόνο ο αγώνας, η οργάνωση, η συμμαχία των λαϊκών στρωμάτων μπορεί να βάλει φρένο, να ανατρέψει τη σημερινή πραγματικότητα, ν΄ ανοίξει δρόμο υπέρ των εργαζομένων!
Να μη δεχτούμε ως εργαζόμενοι, ως παιδαγωγοί να θυσιαστούμε στο βωμό των κερδών τους. Να μη γίνουμε δούλοι με σκυμμένο το κεφάλι, να εκπαιδεύουμε τους μαθητές μας για να γίνουν οι σύγχρονοι δούλοι του 21ου αιώνα.
Ετοιμαζόμαστε για νέους, πιο μαζικούς αγώνες! Αυτή η ΑΠΕΡΓΙΑ πρέπει και μπορεί να πετύχει!
Να γίνει η αρχή μιας γενικευμένης αντεπίθεσης!
Όλοι οι εκπαιδευτικοί και τα σωματεία να μπουν σε θέσεις μάχης. Να πάρουμε όλα εκείνα τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την οργάνωση της ΑΠΕΡΓΙΑΣ. Καλούμε όλες τις ΕΛΜΕ και τους ΣΕΠΕ:
Να συνεδριάσουν τα Δ.Σ. για να προετοιμάσουν τη μάχη της Απεργίας.
Να γίνουν περιοδείες και Γενικές Συνελεύσεις έτσι ώστε να μην μείνει κανένας εργαζόμενος εκτός μάχης.
Να διοργανωθούν συσκέψεις – ενημερώσεις με τους γονείς και τους μαθητές έτσι ώστε όλοι μαζί στις 14/12 να βγούμε στους δρόμους.
Δίνουμε συνεντεύξεις τύπου και εκδίδουμε ενημερωτικά υλικά (πανό, αφίσες κ.ά.) έτσι ώστε να δημιουργήσουμε απεργιακό κλίμα.
Έχουμε τη δύναμη, μπορούμε να τα καταφέρουμε!
Όλες και όλοι στην ΑΠΕΡΓΙΑ 14/12 και στις απεργιακές συγκεντρώσεις των συνδικάτων, των Ομοσπονδιών, των Εργατικών Κέντρων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ!

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 17Η ΝΟΕΜΒΡΗ




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

44 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον ηρωικό ξεσηκωμό του λαού και της νεολαίας το Νοέμβρη του 1973, ενάντια στη αμερικανοΝΑΤΟική, φασιστική, απριλιανή δικτατορία. Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τις νέες και τους νέους, την φτωχή αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους τους συνταξιούχους να τιμήσουν την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου, τους νεκρούς του Νοέμβρη, που αποτέλεσε το κορυφαίο γεγονός της αντιδικτατορικής πάλης, να πάρουν μέρος στις πορείες σε κάθε πόλη.

Οι αγωνιστικές παρακαταθήκες, οι ηρωικές εξάρσεις, του λαού και της νεολαίας στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 και η αταλάντευτη στάση των αγωνιστών του αντιδικτατορικού αγώνα στις φυλακές, στις εξορίες και στα βασανιστήρια, αποτελούν οδηγό για τα δικά μας αγωνιστικά βήματα.
Οι άγριες θυσίες που οι επιχειρηματικοί όμιλοι, η ΕΕ, το ΔΝΤ και το εγχώριο πολιτικό προσωπικό τους, επιβάλλουν στο λαό δεν έχουν σταματημό! Τα νέα μέτρα που σιγοβράζουν μέσω της 3ης αξιολόγησης και του νέου προϋπολογισμού έρχονται να πατήσουν πάνω στα προηγούμενα. Η καπιταλιστική ανάπτυξη που ευαγγελίζονται θα θεμελιωθεί πάνω στην άγρια εκμετάλλευση, με τη φθηνή δουλειά χωρίς δικαιώματα, με το χτύπημα στην απεργία και στους εργατικούς αγώνες, με την καταλήστευση άλλων λαών, με το αιματηρό ξαναμοίρασμα των ενεργειακών πηγών, των αγορών, των δρόμων μεταφοράς, το αιματηρό ξαναχάραγμα των συνόρων.

Ολόκληρες περιοχές βρίσκονται μέσα στη φωτιά από την Ουκρανία, τη Μαύρη Θάλασσα, τα Βαλκάνια και το Αιγαίο ως την Ανατολική Μεσόγειο, την Εγγύς και Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Οι πόλεμοι και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην ευρύτερη περιοχή έχει στοιχίσει τη ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, έχει ξεριζώσει εκατομμύρια άλλους και το δράμα των προσφύγων συνεχίζεται με τον εγκλωβισμό τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Αμερική, μπλέκει ακόμα πιο βαθιά τη χώρα στους αιματηρούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Οι συνεχείς δηλώσεις της Ελληνικής κυβέρνησης για τη δήθεν «σταθερότητα» και τη «συμβολή» της χώρας μας στην υπόθεση της ειρήνης πρέπει να ανησυχήσουν τον εργαζόμενο λαό. Αναβαθμίζει τη βάση της Σούδας και φορτώνει στην καμπούρα των εργατών 2,5 δις δολάρια για την αναβάθμιση των F16 που θα αξιοποιηθούν όχι για την άμυνα της χώρας, αλλά για το ΝΑΤΟ. Ο κίνδυνος της ανάφλεξης είναι προ των πυλών. Οι δεσμεύσεις της χώρας μας είναι ισχυρές και δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός. Είναι ώρα επαγρύπνησης και αγώνα ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και την ελληνική εμπλοκή για την υλοποίησή τους.

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου και τα αιματοβαμμένα συνθήματα στην πύλη τους, δίνουν ένα ακόμη ηχηρό μήνυμα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στο φασισμό που πρέπει να απαντηθεί σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά. Αποτελεί χρέος στη μνήμη όλων όσων έδωσαν τη ζωή τους και αγωνίστηκαν για ένα καλύτερο μέλλον να καταδικάσουν και ν' απομονώσουν ακόμα πιο αποφασιστικά τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, που υπερασπίζεται και εξυμνεί τη στρατιωτική δικτατορία και βρωμίζει την αντιδικτατορική πάλη του λαού και της νεολαίας.

Οργανώνουμε μαζί με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τους εργαζόμενους το δικό μας αγώνα. Με πίστη στο δίκιο μας, με μαχητικότητα και αποφασιστικότητα, μπορούμε να βάλουμε τη σφραγίδα μας στις εξελίξεις. Τα οράματα και τα ιδανικά για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, είναι ο δρόμος για να οργανώσουμε και να δυναμώσουμε τους αγώνες μας που θα βάλουν στη ζωή αυτά τα οράματα και τα ιδανικά. Έτσι τιμούμε τους νεκρούς μας και δικαιώνουμε τους αγώνες τους.

Όσο κυριαρχούν τα μονοπώλια, ο λαός θα βασανίζεται από πολέμους, φτώχεια, ζωή με τα ψίχουλα. Το ΠΑΜΕ με εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη και τον πρωτοπόρο ρόλο της, καλεί τους εργαζόμενους να βαδίσουμε μπροστά για το μέλλον που μας ανήκει, για τη μεγάλη υπόθεση της απελευθέρωσης των εργατών και των καταπιεσμένων από τα δεσμά της εκμετάλλευσης!

Στη Ρόδο η συγκέντρωση θα γίνει την Παρασκευή, 17 Νοέμβρη, στις 16:00, μπροστά από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.









Ρόδος, 16/11/2017

 

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ






Κάλυψη όλων των κενών στα σχολεία με ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ
ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ


Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, μονιμοποιώντας με το ΠΔ 79/2017 όλες τις  αντιεκπαιδευτικές  ρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων σε Γενική-Ειδική και Προσχολική Αγωγή, βαδίζει σταθερά στις ράγες της πολιτικής της Ε.Ε -ΟΟΣΑ και  των κελευσμάτων του ΣΕΒ  για την παιδεία, που απαιτούν εκπαιδευτικούς χωρίς συγκροτημένα δικαιώματα. Η ουσία των κατευθύνσεων, όπως αυτές ψηφίστηκαν με το 3ο μνημόνιο συμπυκνώνονται στις λέξεις : εξορθολογισμός του κόστους, εξοικονόμηση, αυτονομία, αξιολόγηση, κινητικότητα, ευελιξία, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, δεξιότητες, ιδιωτικοποιήσεις.
Οι αλλαγές στην εκπαίδευση (υποχρηματοδότηση, αδιοριστία, αναπλήρωση-ωρομισθία, συμπτύξεις-συγχωνεύσεις, μείωση στο ωρολόγιο πρόγραμμα, υποβάθμιση διδακτικών αντικειμένων, παραπέρα υποβάθμιση προσχολικής και ειδικής αγωγής, κ.ά...) οδηγούν σε ένα αναχρονιστικό σχολείο που δουλεύει με όσους και όποιους εκπαιδευτικούς έχει,  τσακίζει τους μαθητές μας και καταδικάζει στη μόνιμη εργασιακή ομηρία και περιπλάνηση χιλιάδες συνάδελφους αναπληρωτές!
Κανένας συνάδελφος εκπαιδευτικός να μη συμβιβαστεί με τη σημερινή μίζερη και καταθλιπτική πραγματικότητα. Να μη θεωρήσει ως «κανονικότητα» τα αντιλαϊκά μέτρα, τις περικοπές, τις ελλείψεις και τα κενά στα σχολεία, την πετσοκομμένη χρηματοδότηση. Δεν είναι «κανονικότητα» το γεγονός ότι σχεδόν το 20% των εκπαιδευτικών είναι συμβασιούχοι., απολύονται κάθε καλοκαίρι και ξαναπροσλαμβάνονται (άλλη χρονιά πιο γρήγορα άλλη πιο αργά κι άλλη καθόλου) σε άλλο μέρος, σε άλλο σχολείο, με τεράστιο οικονομικό και προσωπικό κόστος.
Στη συνεδρίαση του ΔΣ του ΣΕΠΕ Ρόδου που έγινε στις 19/9, ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ ζήτησε να παρθεί απόφαση για Γενική Συνέλευση προκειμένου να ενημερωθούν οι συνάδελφοι για τα μέτρα που έρχονται εν όψει της γ΄ αξιολόγησης, για την αξιολόγηση στο Δημόσιο που βρίσκεται σε εξέλιξη και έρχεται και στην εκπαίδευση. Ακόμα κάλεσε το ΔΣ να οργανώσει κινητοποίηση στις 29/9 στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Ρόδου με βασικό αίτημα τη μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών συναδέλφων.
Η στάση των υπόλοιπων παρατάξεων του ΔΣ(ΔΑΚΕ- ΔΗΣΥ- ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) ήταν αποκαλυπτική και επιβεβαιώνει για ακόμα μια φορά τη θέση του ΠΑΜΕ για τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων στο σωματείο μας. Αφού λοιπόν αρχικά αρνήθηκαν την πραγματοποίηση ΓΣ βάζοντας ως εμπόδιο τη μη μαζική συμμετοχή συναδέλφων σε αυτή, στη συνέχεια προτείνανε… αναμονή!! Χαρακτηριστικά είπαν «να περιμένουμε να ομαλοποιηθεί η κατάσταση στα σχολεία και βλέπουμε..» ενώ για την κινητοποίηση στις 29/9 είπαν «να περιμένουμε τι θα πει η ΔΟΕ»!! Τονίζουμε ότι τόσο από συλλόγους αλλά και ΕΛΜΕ πανελλαδικά έχει ήδη παρθεί απόφαση για κινητοποίηση στις 29/9!


Απέναντι στις χιλιοειπωμένες δικαιολογίες που τόσα χρόνια ακούμε και που βάζουν τη δράση του κινήματος « στον πάγο», το ΠΑΜΕ απάντησε ότι οι ΓΣ και κινητοποιήσεις δεν γίνονται με κριτήριο τη συμμετοχή ή μη συναδέλφων αλλά από την ανάγκη που επιβάλλουν οι εξελίξεις, επισημαίνοντας ακόμα ότι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των συναδέλφων στα ΔΣ των Συλλόγων είναι υποχρεωμένοι να οργανώνουν τους αγώνες μας! Η στάση τους, βέβαια, δικαιώνει περίτρανα τον χαρακτηρισμό του παλιού και νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, που συμφωνεί και συμβαδίζει με την ουσία της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής που εφαρμόζεται, συμβιβάζεται και μοιρολατρεί.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Καμία αναμονή!
Άμεσα να δώσουμε απάντηση στα σχέδια της κυβέρνησης, ΕΕ, κεφαλαίου να διαλύσουν τη Δημόσια  και Δωρεάν Παιδεία!
Το ΠΑΜΕ εκπ/κών Ρόδου καλεί μόνιμους και αναπληρωτές σε κινητοποίηση την Παρασκευή 29/9 στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπ/σης Δωδ/σου στις 14:00 με βασικό αίτημα:
Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους – κανείς δεν περισσεύει.